آبى كه انسان از چشمه براى نوشيدن برمىگيرد ) سپس به قسمتهاى فوقانى ساختمان و طبقات بالاى منازل اطلاق شده است ، و در اينجا كنايه از برترين منزلگاههاى بهشت است . و از آنجا كه « عباد الرحمن » با داشتن اين اوصاف در صف اول مؤمنان قرار دارند درجه بهشتى آنان نيز بايد برترين درجات باشد . قابل توجه اينكه مىگويد : اين مقام عالى به خاطر اين به آنها داده مىشود كه در راه خدا صبر و استقامت به خرج دادند ، ممكن است چنين تصور شود كه اين وصف ديگرى از اوصاف آنان است ، ولى در حقيقت اين وصف تازه اى نيست بلكه ضامن اجراى تمام اوصاف گذشته است ، مگر بندگى پروردگار ، مبارزه با طغيان شهوات ، ترك شهادت زور ، قبول تواضع و فروتنى ، و غير اين صفات بدون صبر و استقامت ، امكان پذير است ؟ اين بيان انسان را به ياد حديث معروف امير مؤمنان على ع مىاندازد كه مىفرمايد : و الصبر من الايمان كالرأس من الجسد : « صبر و استقامت نسبت به ايمان همچون سر است نسبت به تن » كه بقاى تن با بقاى سر است چرا كه مقام فرماندهى تمام اعضاء در مغز انسان قرار دارد . بنا بر اين صبر در اينجا مفهوم وسيعى دارد كه شكيبايى و استقامت در برابر مشكلات راه اطاعت پروردگار و جهاد و مبارزه با هوسهاى سركش و ايستادگى در مقابل عوامل گناه همه در آن جمع است و اگر در بعضى از اخبار تنها به فقر و محروميت مالى تفسير شده مسلما از قبيل بيان مصداق است . سپس اضافه مىكند : « در آن غرفه‌هاى بهشتى با تحيت و سلام روبرو مىشوند » ( * ( وَيُلَقَّوْنَ فِيها تَحِيَّةً وَسَلاماً ) * ) . بهشتيان به يكديگر تحيت و سلام مىگويند و فرشتگان به آنها ، و از همه بالاتر خداوند به آنها سلام و تحيت مىگويد ، چنان كه در آيه 58 سوره يس